نام و نام خانوادگی: شیوا سعیدی
عنوان پایان نامه: بهینه یابی شرایط تولید نانوالیاف صمغ دانه بالنگو به روش الکتروریسی و بررسی ویژگی‏های مورفولوژیک و فیزیکوشیمیایی نانو الیاف تولید شده
رشته تحصیلی:مهندسی شیمی گرایش نانوفناوری
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد ناپیوسته
استاد راهنما: دکتر علیرضا علافچیان

چکیده:
الکتروریسی فرایندی برای تهیه‏ی الیاف پلیمری زیرمیکرون است که الیاف حاصل از این تکنیک به دلیل ظرافت و تخلخل بالا، ویژگی‏های منحصر به فردی را در حیطه‏های پزشکی، دارویی و غذایی نشان داده‏اند. به دلیل شباهت این ساختار‏ها به ماتریس‏های برون سلولی، از آن‏ها به عنوان پوشش‏های محافظتی و ترمیم کننده زخم استفاده شده است. عمده ترکیبات استفاده شده به منظور تولید الیاف زیرمیکرونی، ترکیبات شیمیایی سنتزی بوده‏اند. با توجه به اثرات نامطلوب این ترکیبات محققین و صنعتگران در سال‏های اخیر سعی بر حذف و یا کاهش مصرف ترکیبات سنتزی در تولید نانو/میکروالیاف داشته‏اند. در همین راستا در پژوهش حاضر هدف اصلی تولید نانوالیاف به روش الکتروریسی با استفاده از صمغ استخراج شده از دانه بالنگو است. به دلیل ضعف احتمالی صمغ طبیعی دانه بالنگو در ایجاد نانوالیاف، از نسبت‏های مختلف این ترکیب با پلی‏وینیل‏الکل در مراحل الکتروریسی استفاده شد. محلول‏های اولیه به دست‏ آمده از نسبت‏های مختلف ترکیب پلی‏وینیل‏الکل و صمغ بالنگو از نظر ویژگی‏های مختلف نظیر رسانایی الکتریکی، ویسکوزیته و pH مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که افزایش صمغ در محلول‏های اولیه سبب کاهش ویسکوزیته و افزایش هدایت الکتریکی و کشش سطحی می شود. در ادامه از محلول‏های تهیه شده با استفاده از دستگاه الکتروریسی سوزنی نانوالیاف تولید شد. تصاویر میکروسکوپی نمونه‏های تولید شده نشان داد که استفاده از موسیلاژ در نسبت‏های بالاتر از 60 درصد مانع از ایجاد نانوفیبر‏هایی با ساختار مناسب می شود. نتایج بررسی ویژگی‏های حرارتی (DSC) نمونه‏ها نشان داد که اضافه شدن پلی‏وینیل‏الکل، سبب بالاتر رفتن مقاومت حرارتی فیبر‏ها می شود. در پایان نتایج پژوهش حاضر نشان داد که می توان از موسیلاژ استخراج شده از دانه بالنگو به عنوان منبعی مناسب جهت تولید نانو ساختار‏ها استفاده نمود.

تاریخ دفاع: پاییز 1399