نام و نام خانوادگی:بهاره بهروزنژاد
عنوان پایان نامه: ساخت و مشخصه یابی نانوکامپوزیت های سلولز باکتریایی/ ژلاتین/ نانولوله های کربنی کربوکسیلیک به عنوان یک مدل پایدار تحویل دارو در مهندسی بافت
رشته تحصیلی: زيست فناوري – ميکروبی
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد ناپیوسته
استاد راهنما اول: دکتر الهه مسائلی

چکیده:

سلولز باکتریایی (BC) یک پلیمر زیست تخریب پذیر طبیعی است که ویژگی های فیزیکی-مکانیکی و زیستی قابل توجهی برای کاربردهای زیست پزشکی دارد. اگرچه، BC ذاتاً غیرسمی و زیست سازگار است ولی با ترکیب پلیمرهای دیگر می تواند بر کاستی های خود در جذب مجدد آب و عدم فعالیت زیستی غلبه کند. در این راستا، کامپوزیت BC و ژلاتین (BC/Gel) به عنوان یک بستر مهندسی بافت برتر مبتنی بر BC با قابلیت فعالیت سلولی بهبود یافته مورد توجه قرار گرفت که با ادغام یک نانوحامل حاوی دارو، خواص دارورسانی پایدار و استحکام مکانیکی آن تقویت گردید. بنابراین در این مطالعه، کامپوزیت‌های BC/Gel با نانولوله‌های کربنی چند جداره کربوکسیلیک (cMWCNTs) حامل مدل پروتئینی آلبومین سرم انسان (HSA) ساخته شدند. ساخت درجا (in situ) کامپوزیت BC/Gel در محیط کشت حاوی %wt/v 5/0 ژلاتین انجام گرفت و پس از استخراج، خالص‌سازی و ایجاد اتصالات عرضی، هیدروژل‌ها تحت یک مرحله پوشش عمیق توسط سوسپانسیون (CNT:HSA = 1:5) و مقدار نانوذرات %wt ۰۴۴/0 نسبت به وزن داربست‌ها قرار گرفتند. نتایج AFM نشان دهنده افزایش سختی داربست با افزودن cMWCNTs و CNT-HSA بودند و تصاویر SEM و آنالیز BET ساختار متخلخل و به هم  پیوسته کامپوزیت BC/Gel را با منافذ وسیع تر و 67/5% کاهش تخلخل کلی نشان دادند که با ورود نانوذرات این ویژگی ها بهبود یافت. طیف ATR-FTIR، حضور ژلاتین، cMWCNTs و CNT-HSA را در نمونه های مربوطه تایید کرد. الگوی XRD هیچ تغییر قابل توجهی در ساختار بلورین BC/Gel و BC/Gel/CNT در مقابل BC نشان نداد. با اینحال شاخص بلورینگی آن¬ها به¬ترتیب 28/17% و 53/18% کاهش داشت. نرخ تورم هیدروژل‌های حاوی ژلاتین در 8 ساعت به حداکثر رسید که در داربست‌های مبتنی بر cMWCNTs به 10 ساعت افزایش یافت که نشان از بهبود قابلیت جذب مجدد مایعات است. به دلیل گنجاندن ژلاتین و cMWCNTs در ساختار BC، نرخ تخریب زیستی 11% و 17% در داربست های مربوطه در مقایسه با BC بهبود یافت که توسط نتایج EDX و SEM پس از 28 روز تأیید شد. از این رو، داربست BC/Gel حتی پس از ادغام cMWCNTs، نتایج TGA بهتری را برای مقاومت حرارتی بالاتر نشان داد. علاوه بر این، افزودن cMWCNTs به کامپوزیت BC/Gel، باعث بهبود زاویه تماس با آب و استحکام کششی شد. نتایج TEM و پتانسیل زتا نیز، تشکیل کمپلکس CNT-HSA را تایید کرد و داربستBC/Gel/CNT-HSA مقدار 96/55% آزادسازی تدریجی دارو را در طی 168 ساعت نشان داد. پس از کشت سلول¬های فیبروبلاست بر گروه های داربست‌، نتایج آزمون MTS، تصویربرداری میکروسکوپ فلورسنت و SEM، فعالیت سلولی بالا و مورفولوژی طبیعی سلول ها را نشان دادند. به طور کلی نتایج این پژوهش، پتانسیل بالقوه داربست های BC/Gel تقویت‌شده با کمپلکس CNT-HSA را جهت بازسازی بافت و دارورسانی در مهندسی بافت نشان دادند.

کلیدواژه: سلولز باکتریایی – ژلاتین – نانولوله های کربنی – نانوکامپوزیت ها – مهندسی بافت

 

نام و نام خانوادگی:هما محقق
عنوان پایان نامه: ساخت زخم پوش چندلایه‌ی سلولز باکتریایی/آلژینات-ژلاتین/الیاف پلی‌کاپرولاکتون بارگذاری شده با آنتی‌بیوتیک: یک مطالعه‌ی درون‌تنی
رشته تحصیلی: زيست فناوري – ميکروبی
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد ناپیوسته
استاد راهنما اول: دکتر الهه مسائلی

چکیده:

هدف از انجام این تحقیق تولید زخم‌پوش چند لایه با قابلیت دارورسانی است که لایه‌ی خارجی از سلولز باکتریایی(BC)، لایه میانی از هیدروژل آلژینات(Alg)- ژلاتین(Gel) و لایه‌ی زیرین از پلی‌کاپرولاکتون(PCL) الکتروریسی شده بارگذاری شده با سیپروفلوکساسین تشکیل شده است. جهت ساخت زخم پوش، ابتدا کشت باکتری و تخلیص هیدروژل سلولز باکتریایی صورت گرفت. سپس نانوالیاف پلی‌کاپرولاکتون الکتروریسی شدند و بارگذاری دارو با روش الکترواسپری روی الیاف انجام گرفت. در نهایت پس از ساخت هیدروژل آلژینات/ژلاتین، سه لایه روی یکدیگر قرار گرفتند و زخم پوش مشخصه‌یابی گردید بررسی مورفولوژیک داربست بیانگر الیافی در مقیاس نانو و بدون هیچگونه گره و پیچیده شدن الیاف وهمچنین بارگذاری موفق دارو بر روی نانوالیاف است. بعلاوه در تصویر میکروسکوپی مقطع عرضی از زخم‌پوش نیز لایه‌ها روی یکدیگر بخوبی قرار گرفته‌اند. در بررسی‌ آزمون ATR-FTIR طیف‌های شاخص و مربوط به پلی‌کاپرولاکتون در طول موج cm-1 1166-1239 (C-O-C)، cm-1 1467 (C-C)، cm-1 1724 (C=O)، cm-1 2941 (C-H2) و سیپروفلوکساسین در طول موج‌های cm-1 1042 (C-F)، cm-1 1618 (N-H)، cm-1 2941 (Ar-H)، cm-1 3543 (OH) تشخیص داده شد. بررسی رهایش دارو، بیانگرسامانه‌ی رهایشی در ابتدا طی 4ساعت اولیه بصورت انفجاری و سپس آهسته و تدریجی بوده است و خواص ضد باکتریایی نسبت به هر دو نوع باکتری‌های گرم مثبت و منفی نشان داد. در مطالعه برون تنی، عدم سمیت زخم‌پوش و فعالیت متابولیکی سلولی مناسب مشاهده شد و همچنین زخم‌ها در 14 و 21 روز جهت بررسی پاتولوژیک مورد مطالعه قرار گرفتند و مشاهده شد که در گروه زخم‌پوش مورد مطالعه و حاوی دارو، در دو بازه زمانی ذکر شده ترمیم بهتری نسبت به دو گروه دیگر صورت گرفته است و پس از 21 روز بافت پوششی و لایه اپیدرمی و رگزایی بصورت کامل تشکیل شده و هیچگونه واکنش التهابی وجود نداشته است. با استناد به بررسی‌های انجام گرفته کامپوززیت BC-Alg/Gel-PCL/CIP بخاطر خواص زیست سازگاری و خاصیت ضدباکتریایی مناسب می‌تواند به عنوان زخم‌پوش ضدباکتریایی در نظر گرفته شود.

کلیدواژه: زخم‌پوش، سیپروفلوکساسین، دارورسانی، پلی کاپرولاکتون، الکتروریسی

 

نام و نام خانوادگی:فریما تاراج
عنوان پایان نامه: بررسی حضور میتوکندری خارج سلولی سلول های بنیادی مزانشیمی پالپ دندان در شرایط کشت معمول
رشته تحصیلی:زیست شناسی گرایش سلولی و مولکولی
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد ناپیوسته
استاد راهنما اول: دکتر محمدحسین نصر اصفهانی

چکیده:

میتوکندری اندامک پویایی است که تحت شرایط خاصی می تواند به عنوان یک سیگنال پاراکراین وارد فضاء خارج سلولی شود. در مطالعات پیشین به وجود میتوکندری در فضاء خارج سلولی به ویژه در محیط های استرسی و ناپایدار یا هم کشتی دو رده متفاوت سلولی اشاره شده است، این در حالیست که وجود میتوکندری در فضاء خارج سلولی سلول ها در شرایط کشت نرمال تا حدودی ناشناخته است. سلول‌ها ی بنیادی پالپ دندان‌ شیری (SHED) و ترشحات آن‌ها، به دلیل سهولت در دسترسی و کاربردهای درمانی گسترده به عنوان یک کاندید خاص برای سلول‌درمانی در نظر گرفته می شوند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ترشحات سلول های بنیادی پالپ دندان با منشا اکتودرمی، وجود یا عدم وجود میتوکندری در فضاء خارج سلولی به عنوان یک فاکتوری برای ارتباطات سلولی در این رده و در شرایط فیزیولوژیکی انجام گردید. به منظور بررسی حضور میتوکندری در فضاء خارج سلولی نیاز به شبیه سازی مقیاس کوچکتری از شرایط فیزیولوزیکی سلولی در محیط آزمایشگاه بود؛ بدین شکل که جمعیتی تک لایه از سلول های پالپ دندان شیری در مساحت سطح مورد نیاز کشت داده شدند و محیط اطراف این سلول ها به عنوان فضاء خارج سلولی و اختصاصا راه ارتباطی آنها برای آزادسازی میتوکندری در نظر گرفته شد. در این پژوهش تجسس میتوکندری در محیط کشت سلول های دندان شیری با رویکردی متشکل از بکارگیری میکروسکوپ های الکترونی روبشی و عبوری، نشانگرهای اختصاصی میتوکندری، فلوسایتومتری و میکروسکوپ فلئوروسنت صورت گرفت. در مرحله بعد به منظور مطالعه ویژگی های ساختاری و عملکردی جمعیت میتوکندری ها به آنالیز تصاویر به دست آمده از مرحله پیشین و همچنین انجام روش پراکندگی نور داینامیکی پرداخته شد. در ادامه امکان جذب میتوکندریها توسط سلول های دیگر بررسی شد. نتایج حاصل از تکنیک فلوسایتومتری و تصاویر میکروسکوپ های الکترونی حضور میتوکندری در فضاء خارج سلولی را در دو ساختار عریان و درون وزیکول های خارج سلولی اثبات کرد.

کلیدواژه:

میتوکندری، سلول های مزانشیمی، وزیکول های خارج سلولی

 

نام و نام خانوادگی:الهام قبادی
عنوان پایان نامه: طراحی و چاپ سه بعدی داربست های خونرسان استخوانی الهام گرفته از طبیعت
رشته تحصیلی:زیست شناسی گرایش سلولی و مولکولی
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد ناپیوسته
استاد راهنما اول: دکتر الهه مسائلی

چکیده:

استخوان از جمله بافت های بدن می باشد که ترمیم آن در شکستگی ها و آسیب دیدگی های شدید به طور کامل انجام نمی گیرد و یا بسیار زمان بر می باشد. در چنین مواردی نیاز به استفاده از روشهای درمانی جایگزین مانند مهندسی بافت بسیار مشهود است. اما در اغلب موارد چالش اصلی مهندسی بافت استخوان، رگزایی محدود بافت و خونرسانی ضعیف طی ترمیم و شکل گیری بافت جدید می باشد. در بافت استخوان شاخه های شبکه های عروقی به صورت منظم در سه بعد سازمان یافته اند تا مواد غذایی کافی را به همه سلول های بافت برسانند، که در صورت عدم شکل گیری این یکپارچگی (رگزایی نامطلوب)، فرایند ترمیم بافت موفق نبوده و داربست جایگزین نمی تواند در مرحله اولیه پس از کاشت ذخیره خونی کافی را فراهم کند و لذا مرگ سلول ها را در پی دارد. بنابراین در سالهای اخیر توجهات فراوانی به سمت طراحی داربستهای استخوانی نوین که قادر به القای همزمان رگزایی و استخوان زایی می باشند، جلب شده است. در این پژوهش، با الهام از ساختار طبیعی استخوان، از روش چاپ سه بعدی FDM به منظور وارد کردن یک شبکه عروقی دارای عملکرد به درون یک داربست متخلخل پلیمری پلی لاکتیک اسید (PLA) استفاده خواهد شد. PLA به دلیل سازگاری عالی، پایداری حرارتی، ویسکوزیته کم و ویژگی های ترموپلاستیکی مناسب برای فناوری FDM انتخاب گردیده است. از طرفی محصولات حاصل از تخریب این پلیمر سمی نیستند و توسط مسیرهای متابولیکی طبیعی دفع می‌شوند. جهت تزریق سلول های اندوتلیال نیز از هیدروژل آلژینات استفاده می شود که در کاربردهای کلینیکی بسیار مورد استفاده قرار گرفته است و محلول پلیمری آن در حضور کاتیون های دو ظرفیتی مثل Ca2+، بدون نیاز به معرف های شیمیایی یا تولید محصولات جانبی، توانایی تشکیل ژل شدن در دمای اتاق را دارد. از طرفی به دلیل زیست سازگاری خوب، سمیت بسیار پایین و هزینه نسبتا کم، می توان آن را به عنوان گزینه مناسبی برای کارهای مهندسی بافت در نظر گرفت.

کلیدواژه:

مهندسی بافت استخوان، چاپ سه بعدی، رگزایی، هم کشتی، هیدروژل

 

نام و نام خانوادگی:منا شوکتیان
عنوان پایان نامه: ساخت یک حامل minicircle مبتنی برRNAی تکثیر شونده ی ویروس Sindbis جهت بیان سریع و بالای EGFP در سلول های HEK293T
رشته تحصیلی:زیست شناسی گرایش سلولی و مولکولی
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد ناپیوسته
استاد راهنما:دکترکیانوش درمیانی

چکیده:

تولید پروتئین های برون تنی با کاربردهای مختلف نظیر ساخت واکسن و تمایزسلولی در سلول هدف به چندین روش امکان پذیر است. در این میان رونویسی درون آزمایشگاهی و استفاده از mRNAهایی که با این روش تولید شده اند دارای محدودیت هایی است. لذا در این مطالعه هدف ما استفاده از روشی جایگزین در تولید سریع و انبوه mRNA با قابلیت تکثیر در سلول های هدف می باشد. ویروس سیندبیس متعلق به خانواده ی آلفاویروس ها و دارای RNAژنومی با قابلیت تکثیر می باشد که در توالی آن نواحی کدکننده ی پروتئین های ساختاری و غیر ساختاری وجود دارد. توالی کدکننده ی پروتئین های غیر ساختاری یک آنزیم همانندسازی با قابلیت تکثیر RNA ژنومی را کد می کند که این آنزیم همچنین می تواند از توالی تحت پروموتر ساب ژنومی موجود در پایین دست توالی کدکننده این آنزیم، میزان بسیار زیادی mRNA رونویسی کند. توالی های تحت پروموتر ساب ژنومی، کدکننده ی پروتئین های ساختاری مورد نیاز در فرآیند بسته بندی، اجتماع و جوانه زنی ذره ی ویروسی است که در وکتورهای مورد استفاده با منشا این ویروس در مطالعات گوناگون با توالی ژن مورد نظر جایگزین شده است که در این تحقیق جهت سنجش کارایی این سیستم با توالی ژن EGFP جایگزین شده است. لذا در این مطالعه با بهره گیری از آنزیم RNAرپلیکاز این ویروس، mRNA و در نتیجه پروتئین مورد نظر به میزان انبوه در سلول هدف تولید گردد. حامل به کاررفته جهت انتقال سیستم بیانی ویروس سیندبیس به سلول حامل مینی سیرکل نام داشته که یک حامل یوکاریوتی مبتنی بر DNA می باشد که در ژنوم میزبان الحاق نشده و طی تقسیمات سلولی از بین می رود. برای ساخت این مینی سیرکل قطعه ای شامل توالی رپلیکاز سیندبیس، پروموتر ساب ژنومی و ژن EGFP بین دو توالی attB و attP در پلاسمیدوالدی TDH کلون شده و طی فرآیند القا مینی سیرکل CMV-SinRep5-EGFP تولید شد. هم چنین کارایی سیستم و ماندگاری این مینی سیرکل در سلول در مقایسه با مینی سیرکل کنترل مثبت CMV-EGFP سنجیده شد. نتایج حاصل از تکنیک فلوسایتومتری و تصاویر میکروسکوپ فلورسنت، بیان بالای EGFP توسط سیستم رپلیکاز و ماندگاری کوتاه مدت مینی سیرکل در سلول های HEK293T را اثبات کرد.

کلیدواژه: آلفاویروس ، پروموتر ساب ژنومی، minicircle، RNA خودتکثیرشونده ، RNAرپلیکاز

 

نام و نام خانوادگی:ساره سروش زاده
عنوان پایان نامه: کشت صفحه ای سلول های رنگدانه دار شبکیه، مشتق از سلول های بنیادی جنینی انسانی بر روی بستر آلژینات اصلاح شده
رشته تحصیلی:زیست شناسی گرایش سلولی و مولکولی
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد ناپیوسته
استاد راهنما اول: دکتر محمد حسین نصر اصفهانی

چکیده:

ماتریکس خارج سلولی نقش مهمی در بقای سلولی و هموستاز ایفا می­کند. در واقع، بسیاری از سلول­ها مستقل از ماتریکس شان نمی تواند زنده بمانند. به منظور حفظ این مهم، ایده مهندسی بافت که حیطه­ای چند رشته­ای از روش­های مهندسی و علوم زیستی میباشد داده شد. علاوه بر معرفی موادی با خواص نزدیک به غشای پایه ی سلول ها، برخی از محققان بر این باورند که دستیابی به صفحات سلولی بدون حفظ داربست بسیار حائز اهمیت است. برخی از اختلالات بینایی در سراسر جهان به علت آسیب دیدن یا از دست رفتن کامل سلول­های رنگدانه دار شبکیه (RPE)  میباشد. با توجه به تحولات قابل توجه در دستیابی به سلول­های RPE از سلول­های بنیادی جنینی انسان (hESCs)، ما به سلول­های RPEدر یک سیستم همکشتی بدون استفاده از هیچ فاکتور خارجی دست پیدا کردیم.از طرفی دیگر، یک داربست دو لایه از هیدروژل آلژینات آماده کردیم که به منظور بهبود پیوست سلول­هابه داربست و به دست آوردن یک لایه سلولی، لایه فوقانی آلژینات را توسط پپتید سه اسید آمینه­ای آرژنین-گلایسین-آسپارتیک اسید(RGD) ،پروتئین لامینین 111 و ماتریژل به طور جداگانه اصلاح کردیم.لایه سلولی رها شده از بستر، بیان مارکرهای اختصاصی و ترشح ترکیبات خاص غشای پایه را دارا بود، همچنین دارای اتصالات محکم خاص توسط پروتئینZO-1 بود که به عنوان سد خونی شبکیه معرفی میشود و نقش مهمی در هموستاز شبکیه بازی می­کند. در این مطالعه، ما یک روش جدید دستیابی به صفحات سلول RPE بدون حفظ داربست برای هدف درمانی آینده معرفی کردیم.

کلیدواژه: صفحات سلول های رنگدانه دار شبکیه (RPE) ، آلژینات، پپتید سه اسید آمینه ای آرژنین-گلایسین-آسپارتیک اسید (RGD)، لامینین 111

 

نام و نام خانوادگی:نرگس شمس
عنوان پایان نامه: ساخت یک حامل ویروسی دارای پروموتر انسولین انسانی
رشته تحصیلی: زيست فناوري – ميکروبی
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد ناپیوسته
استاد راهنما اول: دکتر کامران قائدی

چکیده:

دیابت شایع‌ترین بیماری غدد درون ریز است که سالانه تعداد زیادی از افراد مبتلا به آن، جان خود را از دست می‌دهند. دیابت یک اختلال متابولیک در بدن است که با افزایش سطح گلوکز خون همراه است. این بیماری نوعی بیماری مزمن است که بر توانایی بدن برای استفاده از انرژی موجود در غذاها، تأثیر می‌گذارد. سه گروه اصلی دیابت عبارتند از: دیابت نوع 1، دیابت نوع 2 و دیابت بارداری. دیابت نوع 2 با بالا بودن گلوکز خون در شرایط مقاومت به انسولین و کمبود نسبی انسولین شناسایی می‌شود. دیابت نوع 1 ناشی از حمله خود ایمنی علیه سلول‌های β مولد انسولین بخش درون ریز پانکراس است. سلول‌های β پانکراس مسئول تولید هورمون انسولین هستند که گلوکز خون را در سطح طبیعی حفظ می‌کند. درمان جایگزینی سلول‌های بتا پانکراس یکی از امیدوارکننده‌ترین روش‌های درمانی محسوب می‌شود. تمایز hPSC‌ها به IPC‌های عملکردی نویدبخش درمان جایگزینی سلول برای بیماران مبتلا به دیابت است. علی‌رغم پیشرفت‌های اخیر در توسعه پروتکل‌های تمایز سلول‌های بتا از hPSCs، مشخص می‌شود که سلول‌های شبیه بتا مشتق از hPSC نسبت به سلول‌های بتا انسانی دارای کاستی‌هایی هستند. روش‌های پیشرفته برای کمک به تلاش‌ها برای توسعه و اصلاح پروتکل‌های تمایز سلول‌های بتا از hPSC‌ها بسیار مطلوب است. این ایده با مطالعات اخیر تأیید می‌شود که PSC‌های اصلاح شده ژنتیکی که بیان ژن‌های خاص را گزارش می‌دهند، یکی از رویکرد‌های درمان امیدوارکننده جایگزینی سلول است که برپایه تمایز سلول‌های بنیادی به سلول‌های β است. Pdx1 و انسولین نشانگرهای کلیدی اختصاصی سلول‌های بتا در مراحل مختلف تکامل سلول‌های بتا هستند. نظارت بر بیان Pdx1 و انسولین تا حد زیادی به ایجاد پروتکل‌های تمایز سلول بتا کمک می‌کند. برای بررسی عملکرد رده‌های سلولی، وکتور حاوی پروموتر انسولین انسانی برای نظارت بر تمایز سلولی استفاده می‌شود. هدف اصلی در این طرح تولید وکتور ویروسی حاوی پروموتر انسولین انسانی است تا بتوان در آینده از این وکتور جهت تخمین میزان بازده تمایز سلول‌های پرتوان انسانی به سلول‌های β پانکراس استفاده نمود.

کلیدواژه: دیابت نوع 2، پروموتر انسولین، وکتور

 

نام و نام خانوادگی:زینب جولایی
عنوان پایان نامه: اثر مصرف پروبیوتیک توسط موش های سوری نژاد BALB/C در دوران بارداری و شیردهی بر برخی از میکروفلورهای روده در مدل استرس حاد موش های ماده بالغ نسل بعد
رشته تحصیلی:زیست شناسی گرایش سلولی و مولکولی
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد ناپیوسته
استاد راهنما اول: دکتر حمیدرضا مهاجرانی
استاد راهنما دوم:دکترکیانوش درمیانی

چکیده:

research has shown that probiotics affect mental health and brain function by acting through the intestinal and brain axes. Therefore, intestinal microbiota can be an important target for the effect of probiotics on behavior that has been considered in this study. Evidence gathered in recent years has shown that gastrointestinal disorders are directly related to mental illnesses such as depression. Features of tic effects such as a combination of intestinal microbiota, hormones and epigenetic characteristics include host age, environment, characteristics and sex. Both males and females have similar patterns in terms of nutritional and microbial use. This means that there is instability and changes in the gut microbiota during the life stages that may be related to a particular age and disease of a genus. In addition, a comparison of the number of intestinal microbiota at different stages of development (meaning the time from birth to) has been shown. Is. In the acute stress model of adult female next-generation mice, BALB / C mice are paid to determine if probiotic use can reduce the population of potentially diseased microbiota.

کلیدواژه: Probiotics, Intestinal microflora, Acute stress, BALB / C mice.

 

نام و نام خانوادگی:نرگس جمشیدیان
عنوان پایان نامه: بررسی بیان آنزیم های سیستاتیونین بتا-سنتاز و سیستاتیونین گاما-لیاز دخیل درمسیرترانس سولفوراسیون و هم اکسیژناز- 1 در بیضه موش های نر دارای کمبود ویتامین D3
رشته تحصیلی:زیست شناسی گرایش سلولی و مولکولی
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد ناپیوسته
استاد راهنما اول: دکتر محمد حسین نصراصفهانی
استاد راهنما دوم:دکتر مرضیه تولائی

چکیده:

هدف تحقیق: اتوفاژی در تکوین و بقای جنین نقش داشته و برای تخریب mRNAی مادری و حذف تجمع پروتئین و اندامک‌های غیرضروری و نیز تسهیل باز برنامه ریزی در جنین لازم و ضروری است. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت اتوفاژی از طریق بررسی میزان پروتئین LC3 در جنین های حاصل از SCNT در گونه بز در مقایسه با جنین های حاصل از IVF و علاوه بر آن به بررسی نقش 6-DMAP (حضور و عدم حضور) در راه اندازی مسیر اتوفاژی در جنین های SCNT و پیشنهاد ترکیب هایی جهت بهبود وضعیت جنین های شبیه سازی شده، شکل گرفته است. یکی از این ترکیبات راپامایسین است که با مهار اختصاصی mTORC1 بعنوان فعال کننده مسیر اتوفاژی عمل می کند.
روش تحقیق: در این مطالعه به منظور تعیین غلظت بهینه ی ترکیب راپامایسین از جنین های SCNTاستفاده شد. سپس غلظت بهینه به منظور بررسی تاثیرگذاری بر تکوین جنین های شبیه-سازی شده مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور از سلول های فیبروبلاست جنینی بز نژاد saanenاستفاده شد. به منظور ارزیابی تأثیر راپامایسین بر الگوی اتوفاژی در جنین‌های حاصل از SCNT ، بیان پروتئین LC3 در مرحله تشکیل پیش هسته در جنین های SCNT در مقایسه با جنین های IVF توسط ایمنوفلورسانس مورد بررسی قرار گرفت. علاوه بر آن به بررسی نقش 6-DMAP (حضور و عدم حضور) در راه اندازی مسیر اتوفاژی در جنین های SCNT پرداخته شد. در نهایت به منظور کیفیت سنجی جنین ها، بلاستوسیست های روز هفتم برای ژن های پرتوانی و تروفکتودرمی، مورد بررسی و آنالیز ژنتیکی قرار گرفتند.
یافته ها : پس از بررسی اثر غلظت های مختلف و زمان های متفاوت روی جنین های بز حاصل از SCNT دو غلظت ۱۰ و۱۰۰ نانومولار بهترین اثر را از نظر افزایش میزان بلاستوسیست بز در روز هفتم داشت .
نتیجه گیری: بر اساس این مطالعه در 6 ساعت اولیه پس از انتقال سلول و فعال سازی تخمک در روند شبیه سازی، اتوفاژی در مقایسه با جنین های حاصل از IVF، مشاهده نشده، همچنین از طرفی مهار القای اتوفاژی در حین فعال سازی تخمک‌ها در روند SCNT به دلیل وجود 6DMAP است؛ بدین ترتیب که 6-DMAP با غیر فعال کردن مسیر MAPK در ساعات اولیه پس از فعال سازی در SCNT، باعث کاهش القای اتوفاژی می شود ولیکن غلطت بهینه ی راپامایسین با مهار مسیر MTOR اتوفاژی مهار شده را القا می کند.

کلیدواژه: اتوفاژی، بازبرنامه ریزی اپی ژنتیکی ، تکوین قبل از لانه گزینی، راپامایسین، شبیه سازی.

 

نام و نام خانوادگی:نسرین ماهوش
عنوان پایان نامه: بررسی تاثیر راپامایسین از طریق فعال سازی اتوفاژی بر تکوین جنین‌های شبیه سازی شده در مرحله قبل از لانه گزینی در گونه بز
رشته تحصیلی:زیست شناسی گرایش سلولی و مولکولی
مقطع تحصیلی: کارشناسی ارشد ناپیوسته
استاد راهنما اول: دکتر فرنوش جعفرپور
استاد راهنما دوم:دکتر محمدحسین نصر اصفهانی

چکیده:

هدف تحقیق: اتوفاژی در تکوین و بقای جنین نقش داشته و برای تخریب mRNAی مادری و حذف تجمع پروتئین و اندامک‌های غیرضروری و نیز تسهیل باز برنامه ریزی در جنین لازم و ضروری است. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت اتوفاژی از طریق بررسی میزان پروتئین LC3 در جنین های حاصل از SCNT در گونه بز در مقایسه با جنین های حاصل از IVF و علاوه بر آن به بررسی نقش 6-DMAP (حضور و عدم حضور) در راه اندازی مسیر اتوفاژی در جنین های SCNT و پیشنهاد ترکیب هایی جهت بهبود وضعیت جنین های شبیه سازی شده، شکل گرفته است. یکی از این ترکیبات راپامایسین است که با مهار اختصاصی mTORC1 بعنوان فعال کننده مسیر اتوفاژی عمل می کند.
روش تحقیق: در این مطالعه به منظور تعیین غلظت بهینه ی ترکیب راپامایسین از جنین های SCNTاستفاده شد. سپس غلظت بهینه به منظور بررسی تاثیرگذاری بر تکوین جنین های شبیه-سازی شده مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور از سلول های فیبروبلاست جنینی بز نژاد saanenاستفاده شد. به منظور ارزیابی تأثیر راپامایسین بر الگوی اتوفاژی در جنین‌های حاصل از SCNT ، بیان پروتئین LC3 در مرحله تشکیل پیش هسته در جنین های SCNT در مقایسه با جنین های IVF توسط ایمنوفلورسانس مورد بررسی قرار گرفت. علاوه بر آن به بررسی نقش 6-DMAP (حضور و عدم حضور) در راه اندازی مسیر اتوفاژی در جنین های SCNT پرداخته شد. در نهایت به منظور کیفیت سنجی جنین ها، بلاستوسیست های روز هفتم برای ژن های پرتوانی و تروفکتودرمی، مورد بررسی و آنالیز ژنتیکی قرار گرفتند.
یافته ها : پس از بررسی اثر غلظت های مختلف و زمان های متفاوت روی جنین های بز حاصل از SCNT دو غلظت ۱۰ و۱۰۰ نانومولار بهترین اثر را از نظر افزایش میزان بلاستوسیست بز در روز هفتم داشت .
نتیجه گیری: بر اساس این مطالعه در 6 ساعت اولیه پس از انتقال سلول و فعال سازی تخمک در روند شبیه سازی، اتوفاژی در مقایسه با جنین های حاصل از IVF، مشاهده نشده، همچنین از طرفی مهار القای اتوفاژی در حین فعال سازی تخمک‌ها در روند SCNT به دلیل وجود 6DMAP است؛ بدین ترتیب که 6-DMAP با غیر فعال کردن مسیر MAPK در ساعات اولیه پس از فعال سازی در SCNT، باعث کاهش القای اتوفاژی می شود ولیکن غلطت بهینه ی راپامایسین با مهار مسیر MTOR اتوفاژی مهار شده را القا می کند.

کلیدواژه: اتوفاژی، بازبرنامه ریزی اپی ژنتیکی ، تکوین قبل از لانه گزینی، راپامایسین، شبیه سازی.